Van 30 mei tot en met 6 juni namen zes Amstel-leden deel aan de Märkische Umfahrt, een 200 kilometer lange roeitocht ten zuidoosten van Berlijn over de rivieren de Spree en de Dahme. Sandra Houtman, Turid Nissen, Astrid Coppens en Sandra Geuzenbroek bemanden als volledige Amstelploeg een van de acht meevarende KNRB-wherry's, Michel Krielaars en Henriette Schenk voeren in een combinatieploeg met Paula de Jonge van De Hoop en Joan van Esveld van Rijnland. Daarnaast waren er nog zes andere deelnemende roeiverenigingen uit het hele land.
De tocht leidde ons door de voormalige DDR en was spectaculair, niet alleen wat natuurschoon betreft - de Spree en de Dahme voeren je door een gebied waar amper wegen langs allerlei historische middeleeuwse dorpen en stadjes - maar ook waar het om het roeien ging. Want de rivieren kwamen uit op enorme meren, wen om daar te komen moesten we door sluizen varen en over zogenoemde Bootschleppe, via welke je je boot over een rails voorbij een sluis sleept.
En overal keek de geschiedenis mee. Zo roeiden we de 19de-eeuwse schrijver Theodor Fontane achterna, zonder wie je het huidige Duitsland niet kunt begrijpen. In 1874 ging hij hier aan boord van het zeiljacht de Sphinx om zijn Wanderungen durch die Mark Brandenburg voort te zetten. Honderdvijftig jaar later aanschouwden wij hetzelfde landschap als hij.
Bij Grünau voeren we de Regattastrecke op, waar in Fontanes tijd ook al roei- en zeilwedstrijden werden gehouden. Sinds Hitlers Olympische Spelen van 1936 staat er een megalomane regattatribune voor 9000 toeschouwers. We moesten meteen denken aan Daniel James Browns De jongens in de boot, een roman over de Amerikaanse acht die ondanks tegenwerking van de nazi’s in 1936 goud won. Alleen al door op hetzelfde water als die acht te roeien was deze tocht een sensatie.
Een kilometer voorbij de regattatribune stuiten we op een voormalig DDR-vakantiepaleis voor verdienstelijke bosarbeiders, Bertolt Brecht genaamd. We legden er aan en bewonderden het. En ook al was het enorme gebouw na de val van de Muur opgeknapt, elke steen ademde nog altijd de communistische ideologie van weleer.
De hotels waar we verbleven waren geweldig. Vooral het middeleeuwse stadje Beeskow, waar we de eerste drie nachten logeerden was zeer de moeite waard. Lege straten met kinderhoofdjes en een gastvrije roeiclub met zeer verouderd materieel. Hoe bijzonder moet het zijn om daar in een skiff te varen. Kortom, we gaan nog eens terug. Met alle complimenten voor de toercvommissie van de KNRB!
