Wij, een gelegenheidsploeg van de Amstel, hebben met z'n vijven zes prachtige dagen lang op de Douro in Portugal geroeid, eind april van dit jaar, van de bovenloop tot aan Porto. Het is een landschap van berghellingen, wijngaarden waar portdruiven groeien en tegenwoordig steeds meer tafelwijn wordt geproduceerd. We werden uitstekend verzorgd door een ervaren en capabele organisatie, die ons de hoogtepunten van dit prachtige landschap en de rijke cultuur liet beleven — vanaf het water én aan land.
De heenreis gaat vanuit Porto per dieseltrein, grotendeels langs de rivier, naar het oosten richting Pocinho. De roeiervaring begint in het architectonisch bijzondere Centro de Alto Rendimento — het High Performance Rowing Center. We verbleven de eerste nacht in dit door SpacialAR-TE in tektonische stijl ontworpen trainingscentrum, dat in april nog vrijwel leeg was en naadloos in het landschap opgaat.
De eerste dag begint met een oefenronde van 8 km in de Ernesto: een coastal-4 van 116 kg, die de komende zes dagen ons thuis en beste vriend zou worden. Tijdens de hele tocht worden we begeleid door een volgboot, die ook drinkwater en bagage meeneemt. De motorboot houdt meestal ruime afstand, zodat wij kunnen genieten van de rust en het geluid van onze riemen, en komt alleen dichterbij om zo nodig hulp te bieden of te waarschuwen. Op de Ernesto heeft iedere roeier slechts een waterdichte dagrugzak van 8 liter mee.
De Douro daalt over een hoogteverschil van ongeveer 125 meter van de bergen naar Porto. Voordat er vanaf 1964 vijf dammen met sluizen werden aangelegd, was de rivier op vele plaatsen een kolkende stroom. Hier moesten vroeger de zwaarbeladen schuiten — volgeladen met portvaten — staand en met lange riemen door de stroomversnellingen worden gemaneuvreerd: een soort grote versie van de Venetiaanse gondels die nu nog als toeristenboten dienstdoen in Porto. Tegenwoordig is de rivier een aaneenschakeling van stuwmeren, die net achter de dam smal en sterk stromend beginnen en langzaam breder worden tot aan de volgende dam. Het landschap van bergen, wijnterrassen, dorpjes en stadjes — hoog op de hellingen en diep in de dalen — is ronduit prachtig en ook zonder boot de moeite waard.
Onze tocht langs de vele quintas — wijnbouw-landgoederen — was een waar genot. Voor het eerst in onze roei-ervaring klonk het "ogen in de boot" geen enkele keer. De gemiddeld zo'n 30 km per dag werden in twee etappes afgelegd: een deel voor de lunch en een deel erna. Beide etappes waren op een comfortabele snelheid, met een slagritme tussen de 15 en 21 slagen per minuut, in iets meer dan twee uur te roeien. Het voelde nooit als een zware tocht, maar als een fantastische excursie. De coastal is een vriendelijke boot die uitstekend stuurt, en het hoge gewicht is met de stroming mee nauwelijks merkbaar. Als de stroming eens extra snel was, was het een extra genoegen om te zien hoe snel we langs de dichtbijgelegen oevers schoten.
Er waren ook enkele spannende momenten. Bij sommige sluizen was de stroming aan de onderkant sterk en stonden er flinke kolken, veroorzaakt door het water dat door de sluis — en zo voelde het: mét ons — de rivier in werd geloosd. Een paar grote cruiseschepen die we bij de sluizen moesten passeren, herinnerden ons eraan waarom we ook alweer in een coastal zaten. De commando's "houden" en "nu op de benen" volgden elkaar in snel tempo op, aan de voet van 30 meter hoge stuwmuren, omringd door tientallen kolken.
De tocht eindigde in Porto. Roeien onder de hoge bruggen, met druk verkeer op het water en flinke golfslag, vergde nog een laatste moment van concentratie en het goed opvolgen van instructies. Tegen de stroom aanleggen, midden in de stad, aan een plein vol toeristen — dat is een belevenis op zich. De club van de organisatie heeft een pand aan dit plein, en van daaruit begon het echte slot van onze tocht: een vaart op een motorjacht de zonsondergang tegemoet, met wijn en natuurlijk bacalhau.
De accommodaties waren allemaal van hoog niveau: 4-sterrenhotels, soms met sauna, jacuzzi en zwembad. Moderne hotels die eind april de toeristische drukte van de zomer nog niet hadden. Kortom: mooi, en actief ontspannen.
Ons team bestond uit: Andrea Jensen, Josefien Korfmann, Katrin Korfmann, Sára Gutvill, Arnd Brüninghaus
Hobbemakade 122
1071 XW Amsterdam